De eerste uilen waren mogelijk dagjagers

Een maaltijd uit het Eoceen

In de Duitse vindplaats Messel is een bijna volledig skelet gevonden van een kleine uil die ongeveer 47 miljoen jaar geleden leefde. Alleen de schedel ontbreekt. Opvallend genoeg bleven ook veren en resten van de laatste maaltijd bewaard: een iriserende kakkerlak. De onderzoekers beschrijven de nieuwe soort als Masillastrix blattophaga.

De insectenresten zijn bijzonder omdat dit volgens de onderzoekers de eerste herkenbare insectenmaaltijd is die in een fossiele vogel is gevonden. Een vergelijkbare kakkerlak uit dezelfde vindplaats hielp bij de identificatie.

Aanwijzingen voor leven overdag

De glanzende kakkerlak wijst mogelijk op dagactiviteit: iriserende kakkerlakken hangen samen met een dagactieve levenswijze. Ook de veren van de fossiele uil missen kenmerken die bij veel huidige nachtuilen voorkomen, zoals gerafelde randen die het geluid van de vlucht dempen. Het stevige opperarmbeen wijst erop dat de vleugel minder was aangepast aan stille vlucht.

Samen ondersteunen deze kenmerken de interpretatie dat Masillastrix overdag jaagde. Dat blijft een gevolgtrekking uit één fossiel, geen directe waarneming van gedrag. De auteurs plaatsen de overgang naar nachtelijke activiteit bij uilen ergens tussen het midden en late Eoceen, grofweg 47 tot 34 miljoen jaar geleden. Het fossielenbestand is schaars, dus het precieze moment blijft onzeker.

De studie is gepubliceerd in Current Biology. Lees ook de toelichting van Senckenberg.